Ես արդեն կարոտել եմ իմ վարժարանը, այո, ի՛մ «Եվրասիան»: Երբ առաջին անգամ ոտք դրեցի վարժարան, այն անմիջապես իմ սիրտը մտավ: Երեք գեղեցիկ տարիներ, բայց և կարճ: Տաքուկ մի անկյուն, սիրալիր միջավայր... Ջերմ ժպտացող և բարեհամբույր ժպիտներով մեր ուսուցիչները իրենց գիրկն առան մեզ: Գիտելիքների մի ամբողջ պաշար վերցրի իմ  Եվրասիայից: Գրում և ցավ եմ զգում, որ սեպտեմբերին ոտք չեմ դնելու իմ վարժարան: Իմ Եվրասիան ինձ ճանապարհել է դեպի այլ բարձունքներ:

 

Եվրասիայում չկա ուսուցիչ և աշակերտ հարաբերությունը. կա ծնող և երեխա ջերմ մթնոլորտը: Չեմ կարող չառանձնացնել իմ դասղեկին` ընկեր Գևորգյանին և մեր շատ սիրելի պարոն Օհանյանին, մարդ, որ միշտ մեր կողքին է եղել և՛ դասերին, և՛ դասերից դուրս:

 

Սիրելի՛ աշակերտներ, բարձր պահեք մեր  Եվրասիա  վարժարանի պատիվը, նվաճեք միայն և միայն բարձունքներ:  

 

Մուրադյան Էլեն /տնտեսագիտական հոսք,վարժարանի 2015-2016 ուստարվա շրջանավարտ:

facebook like buttonрусскийрусскийрусскийрусскийрусскийрусскийрусский